تبلیغات
گروه صالحین شهید صفری شهرستان خضری

گروه صالحین شهید صفری شهرستان خضری

هو الطیف   

 گاهی خداوند در طول زندگی روزیهایی را به انسان عطا می فرمایند ، که بعدها وقتی بر می گردیم و از آنها یاد می کنیم ، خودمون رو لایق این همه نعمت خداوند نمی بینیم .

    وقتی که نوجوان بودم همیشه فکر می کردم که اگر پدرم به مردم کشورم ادای دین نکرده بود و خاکهای جبهه رو لمس نکرده بود ، چطور بعدها می تونستم توجیه بیاورم و اورا ببخشم . همیشه خوشحال بودم و سربلند از اینکه در بدن پدرم نشانی از آن روزهاست تا شرمنده حضرت زهرا (س) نباشیم .

    و یکی دیگه از چیزهایی که هروقت فکر می کنم توی زندگیم چه جوری به دست آوردم و اون رو چیزی جز لطف خدا نمی بینم ، عشق به شهدا و توی مقاطعی از زندگی خدمتگزاری به اونها است .

    خدا رو شکر می کنم که در خانواده ای هستم که این مسائل براشون اهمیت داره . اگر خدائی نکرده در خانواده ای رشد می کردم که اینطور نبودن آیا واقعا یاد شهدا با پوست و گوشت و خونم آمیخته می شد؟؟ و  یا اینکه در خانواده ای بزرگ می شدم که حاصل تربیتشون این می شد که بعدها به شهدا می گفتند  یه مشت جوون که خودکشی کردن ، چه کار می کردم...

و مادرانی که با اشک شوق فرزندانشان را بدرقه می کردند

    حالا که به این سن رسیدم و به جهت نوع کارم با بچه های چند نسل بعد از خودم در ارتباطم ، جای خالی شهدا رو در زندگی خیلی از اونها احساس می کنم . انگار هر چی زمان جلوتر می ره یاد و خاطره شهدا کمتر می شه . بچه های این نسل فقط می دونن که یه روزی جنگ شده و یه عده هم دفاع کردند . دیگه هیچ کدومشون نمی پرسند که به سر اون رزمنده ها چی گذشته ...

    یادمه اون موقع ها که ۱۰-۱۲ ساله بودم ، نصف کتابهای غیر درسی که مطالعه می کردم در مورد شهدا بود . اما حالا چی ؟؟؟ چقدر در این زمینه  کار فرهنگی کردیم ؟؟؟ما دوران کودکی مان را در جنگ گذراندیم . اما چرا نسلی که اصلا جنگ را ندیده اند هیچ عشق و علاقه ای به دانستن اتفاقات آن روزها ندارند ؟ و چرا نمی خواهند بدانند امروز در امنیتی هستند که داشتن آن را مدیون همان شهدا و رزمندگان هستند .

    متاسفانه گاهی وقتی تلویزیون را می بینم صحنه هایی رو می بینم  که در اون خیلی ها رو از نام شهید و خانواده شهید و جانباز فراری می دهند . درست است  که بعضی مسائل حاشیه ای از واقعیتهای این زمان است ، اما ما چقدر اصل را نشان داده ایم و چقدر فداکاری ها را به تصویر و قلم کشیده ایم که حالا به سواستفاه ها چسبیده ایم ؟؟؟!!!

پناه بر خدا

چگونه می توانیم پاسخگو باشیم ؟؟؟!!!

    این دغدغه باعث شد تا خاطراتی را که با خانواده های شهدا گذرانده ام ، را در اختیار عموم قرار دهم تا هم برای خودم یاد آوری بشه و فراموش نکنم که خداوند چه نعمت بزرگ به بنده عطا کرده و هم نسل جدیدتر آشنایی مختصری پیدا کنند با علایق درونی و نعمتهای الهی ما در دوران نوجوانیمان ...




[ پنجشنبه 7 مهر 1390 ] [ 03:16 ب.ظ ] [ گروه صالحین ]
درباره وبلاگ

نویسندگان
امار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب